Operacja Gladio, ach te teorie spiskowe.

Operacja Gladio jest do dzisiaj pomijana w opisach historii najnowszej i chętnie by ją zakwalifikowano do teorii spiskowych, gdyby nie problematyczny fakt, iż jest dokładnie udokumentowana, więc jej wypieranie jest niemożliwe. Ale ponieważ zaprzecza z gruntu szlachetnym działaniom Amerykanów wybrano inne podejście, po prostu o niej nie pisząc.

Operation Gladio była częścią szerszego systemu tajnych struktur „stay-behind” tworzonych w krajach Europy Zachodniej po II wojnie światowej. Ich oficjalnym celem było przygotowanie ruchu oporu na wypadek inwazji ZSRR, ale w niektórych państwach sieci te odegrały też rolę polityczną lub zostały powiązane z kontrowersyjnymi wydarzeniami wewnętrznymi.

CIA po II wojnie światowej miała poważny problem z silnymi partiami komunistycznymi w Europie Zachodniej. Postanowiono zrobić wszystko aby zapobiec przejęciu przez nich władzy, szczególnie we Włoszech. Dla potrzeb kontroli przedstawiono Gladio jako przygotowanie struktur partyzanckich na wypadek zajęcia Europy Zachodniej przez ZSRR, w rzeczywistości CIA za pomocą Gladio stosowała metody terrorystyczne w celu eliminacji przeciwników politycznych.

Centrum operacji znajdowało się we Włoszech.

Organizowano podziemną sieć konspiracyjną na wypadek okupacji. W tym celu magazynowano broń i szkolono agentów. Gladio współpracowała z wywiadem wojskowym i CIA.

Kolejnymi krajami gdzie operowała Gladio były Belgia, Niemcy Zachodnie, w których współpracowała z wywiadem BND i tworzyła komórki sabotażowe, Francja, Grecja w której współpracowała z wojskiem, Turcja, w której również była związana z wojskiem oraz Szwajcaria, gdzie tworzyła tajną armię rezerwową i tajną sieć P-26.

Najważniejsze zamachy, które w oparciu o dowody powiązane z Gladio to:

We Włoszech, gdzie tworzono tzw. „strategia napięcia”:

1969 rok, zamach na Piazza Fontana, 17 ofiar śmiertelnych, stał się początkiem okresu przemocy politycznej we Włoszech

1972 rok, zamach w Peteano, 3 policjantów zabitych, część funkcjonariuszy służb fałszowała dowody

1980 rok, zamach na dworcu w Bolonii, 85 ofiar — najkrwawszy zamach w historii powojennych Włoch, sprawcami byli członkowie organizacji neofaszystowskiej Nuclei Armati Rivoluzionari, część śledczych wskazywała na możliwe powiązania z sieciami stay-behind

W Belgii:

1982-1985 rok, zabójstwa w Brabancji, 28 ofiar, sprawcy nigdy nie zostali zidentyfikowani

Hipotezy śledcze obejmowały: możliwe powiązania z członkami struktur stay-behind, szkolenie wojskowe sprawców, możliwy motyw destabilizacji politycznej

W Turcji:

1977 rok, masakra na placu Taksim, 34 ofiary, struktury „Counter-Guerrilla” były częścią systemu stay-behind, pojawiły się oskarżenia o udział elementów państwa

Inne wydarzenia czasem łączone z Gladio

Italicus Express bombing, 1974 rok, 12 zabitych, 48 rannych

Munich Oktoberfest bombing, 1980 rok, 13 zabitych, 200 rannych

Ktoś w tym miejscu zada pytanie, dlaczego CIA i wywiady miałyby działać przeciw własnym społeczeństwom? Odpowiedzią jest „strategia napięcia”.

Strategia napięcia (wł. strategia della tensione) to termin używany do opisania serii zamachów terrorystycznych, prowokacji i operacji dezinformacyjnych, które miały wywołać strach społeczny i wpłynąć na politykę — zwłaszcza w Europie Zachodniej podczas zimnej wojny. Strategia napięcia to model działania polegający na użyciu przemocy i chaosu politycznego, aby wpłynąć na społeczeństwo i decyzje polityczne — najczęściej poprzez strach.

Strategia napięcia polegała na: wywoływaniu przemocy (np. zamachów bombowych), przypisywaniu jej przeciwnikom politycznym (często lewicy), tworzeniu atmosfery strachu co uzasadniało twardszą polityką państwa lub blokowało zmiany polityczne, i uzasadniało silniejsze państwo i służby bezpieczeństwa.

Sieci "stay behind" i Gladio nigdy nie zostały rozwiązane, wręcz przeciwie zostały włączone do oficjlanych struktur państw. Oczywiście możecie się łudzić, że ci ludzie nagle przestali stosować metody, ktorych ich wyuczono i które stosowali przez lata.

Ja ze swej strony chciałbym tylko przypomnieć dziwną koincydencję zamachów terrorystycznych dokonywanych przez fundamentalistów. Dziwnym trafem nie są permanentne lecz zawsze pojawiają się w chwili, gdy istnieje na nie zapotrzebowanie. Bardzo dziwne jest również to, że nie było ich w czasach lockdownów. Co najważniejsze to fakt, że jeżeli odjąć od nich otoczkę islamskiego fundamentalizmu, są niewiarygodnie podobne do zamachów powiązanych z Gladio.

Cel jest ten sam tworzenie atmosfery strachu umożliwiającej coraz większy zamordyzm i kontrolę społeczną.